Wozy wypełnione były po brzegi żywnością i towarami. Na koźle pierwszego siedział Sidh woźnica, wysoki i wyniosły, odziany w mieniące się brązy; krój jego ubioru nie różnił się w zasadzie od tego, jaki nosił Alyons, z tym, że ten tutaj nie miał na sobie zbroi i nie dzierżył buńczuka. Konie były pokryte pianą, jakby nie żałowano im bata, a z tyłu każdego wozu unosiła się szczególna złota poświata niczym podświetlany promieniami słońca kurz. Poświata rozwiewała się, pozostawiając w powietrzu słodko­-kwaśny odór. Lirg wyszedł zza swojego kontuaru i kierował rozładunkiem towarów. Sidh woźnica opuścił tylną klapę wozu, a kilku przechodniów podskoczyło, żeby mu pomóc. Wszystko odbywało się w niemal zupełnym milczeniu. Towary albo przeno­szono do krytej szopy stojącej w czwartym rogu dziedzińca, albo umieszczano od razu na półkach targowiska. Nikt nie tłoczył się, żeby zobaczyć, co przywieziono; dostawa nie zawierała niczego poza tym, co już było na składzie i zapewniała jedynie ciągłość, nie urozmaicenie.

(Reklama: Serwery CS )